La Vilette

La Vilette

La Vilette
Westblaak 160
3012 KM Rotterdam
tel. 010-4148692

La Vilette is sinds een tijdje geleden van formule veranderd, zoals ze zelf zeggen: “Lekker eten voor een sympathieke prijs.”  De menuprijzen variëren van € 32,50 voor 3-gangen tot € 47,50 voor 5-gangen. À la carte van €11,50-€ 12,50-€ 21,50 en € 8,50 voor een voor- tussen- hoofd- of nagerecht. Wij kozen het 4-gangen dagmenu zonder dessert en daarvoor betaalden we € 43,- per persoon. En het bob-wijnarrangement dat € 15,- kostte. (€ 3,75 per half glas)

Geen amuse, wel wat knabbeltjes. Wat precies werd er niet bijverteld en jammer genoeg gold dat voor de meeste gerechten deze avond. Dus het werd af en toe een beetje gokken over wat er nu precies op ons bord lag. Vandaar de vele vraagtekens in de beschrijving.

Scallop with Belly Pork

Voorgerecht
Gebakken coquilles op langzaam gegaard buikspek op zoetzure reepjes paksoi-stengel-reepjes, wat slablaadjes, gelei met citroengras en hier en daar wat druppels ingekookte acetico.  Op zich een mooi, warm, zacht,  gerecht  met een frisse tint van de paksoi en serehgelei. Alleen die balsamico-stroop viel compleet uit de toon, echt heel erg fout. Gelukkig kon je die gewoon laten liggen.
Wijn: Les vignes retrouvées, Côtes de Saint-Mont, 2007, Frankrijk.

Seabream with polenta

Eerste tussengerecht
Gegrillde dorade met een saus van schaal- en schelpdiertjes, sugarsnaps, een zalfje van het een of ander (ik gok op aardappel), zoetzure venkelsliertjes en een blokje (altijd) vieze polenta met pijnboompitten. Ik vond de dorade een lekkere grillsmaak hebben, maar de saus smaakte naar ketchup en het geheel kwam niet tot leven. Niet vies, alles goed klaar gemaakt, mooi op ons bordje gelegd, maar toch.
Wijn: Mezzacorona, Pinot Grigio, Riserva 2006, Italië.

Duck on saurkraut

Tweede tussengerecht
Gebraden eendenborst met een plak eendenlever op een bedje van zuurkool. Erbij nog twee banaanvormig getourneerde dingen waarvan ik gok dat het peer was, ingelegd in limocello of zo? Fris, knapperig, beetje zuur, beetje zoet. Daarbij ook nog een heel erg zoet wortelzalfje (?) en de blokjes bovenop kleine stukjes paddestoel(?). Het was eigenlijk net als het eerste tussengerecht, niet vies, alles goed klaargemaakt, maar het werd maar geen geheel.
Wijn: Pierre Ponnelle, Pinot Noir, 2007, Frankrijk.

Entrecote

Hoofdgerecht
Entrecote van Iers weiderund, mooi gegaard maar kon wel wat zout gebruiken. Groene asperge, wortelstaafjes en getourneerde courgette, heel decoratief maar smaakloos, waterig. Aardappelmousseline, zei het meisje, maar het was knolselderij. Daarbij nog 2 schijven fondant aardappel en een rare, te zoete saus die gewoon echt niet lekker was. Een raar smaakje dat misschien 5-spice kan zijn geweest. We weten het niet, het werd allemaal niet verteld.
Wijn: La Cuvee Mythique van Vignerons du Val d’Orbieu, 2005, Frankrijk. (Syrah, Mourvedre, Grenache Noir en Old Carignan)

Conclusie
Van buitenaf leek het restaurant me nooit erg gezellig, maar dat valt reuze mee. De sfeer en akoestiek is prettig. De bediening is vriendelijk, hoewel nogal spaarzaam met tekst & uitleg. Wat ik nog wel het vreemdste vond is dat 3 van de 4 glazen uit het wijnarrangement al ingeschonken aan tafel kwamen. Dat heb ik nog nooit meegemaakt.
En dan het eten,  ik vond het al met al een beetje tegen vallen. Het vlees en de vis waren prima klaargemaakt, maar het klopte gewoon niet. Het kwam niet tot leven. De sauzen waren raar en net niet lekker, de groenten waterig en obligaat.

Maar misschien lag het aan mij, ik kan de ene keer kritischer zijn dan de andere keer. Of misschien had de chef zijn dag niet. In ieder geval vond ik het voorgerecht wel erg de moeite waard en kan ik me voorstellen dat het een volgende keer opeens wel allemaal op zijn plaats valt. Dus we gaan er zeker nog wel eens eten.