Frankrijk

De Magnanerie (Cordes sur Ciel)

10-Magnanerie-Zaterdag
De eerste avond van onze vakantie waren we eigenlijk wel in de stemming om al gezellig uit eten te gaan. We kozen voor Restaurant La Magnanerie, vlak in de buurt van ons huisje en onderdeel van hotel Château de Laborde. Het was er onverwacht druk en ik had het idee dat het niet vanzelfsprekend was dat we nog aan mochten schuiven, zeker niet toen de serveerster geschrokken eerst ging informeren bij de chef of we wel het 5 gangen verrassingsmenu konden bestellen. Maar dat kon. Gelukkig maar, want ik heb onverwacht genoten. We kregen eerst een zalfachtig soepje van/met foie gras met daarin een zachtgegaard eitje en heerlijke morieljes. Daarna zwarte risotto met kreeft. Altijd een feest als je “zomaar” kreeft krijgt. Het hoofdgerecht was Quasi de veau à la crème d’ail, ook lekker maar het was ondertussen te donker geworden om nog mooie foto’s te kunnen maken. De kazen waren bijzonder en kwamen veelal uit de Gaillac regio. Het dessert was een chocoladepiramide met rood fruit. We hebben heerlijk gegeten op een heerlijk terras met uitzicht over een donkere akker. Dat smaakte naar meer en dus gingen we een week later terug om er te lunchen:

12Magnanerie-voor
Tartare de thon aux fines herbes
Gazpacho de parmesan, chips de boudin Galabar (bloedworst), mouse de tomates séchées au basilic

13-Magnanerie-Hoofd
Filet de dorade royale panée aux épices orientales, risotto safrané
Dos de truite de mer rôti à la poudre d’olives noires, quinoa au basilic

14Magnanerie-dessert
Figues rôties au miel biscuit amande, crème glacée amaretto. Met een glaasje van de lokale, zoete desssertwijn.

Heerlijk onder een boom, lekker in de schaduw, prachtig uitzicht, heerlijk eten, wat wil een mens nog meer?

Magnanerie-buiten

Frankrijk

Le Cayrols (Livers Cazelles)

Nog een pareltje in de buurt van ons vakantiehuis Puech de bar: restaurant Le Cayrols. Klein en intiem met een beperkte kaart. Je zit er heerlijk buiten en de gerechten zijn met aandacht, creativiteit en verse produkten gemaakt. We bezochten ook dit restaurant 2 keer en per saldo is dit wat we aten:

10-LeCayrols-Voor
* Tartare de St Jacques et huître, avocat, pomme Granny Smith, basilic.
* L’oeuf Bio à 64 degrés, crème de foie gras aux champignons, écume de parmesan
Beide lekker, al vond ik het eitje lekkerder. Ik ben eigenlijk een klein beetje klaar met pesto. Het lijkt wel of men in Frankrijk (of ik moet zeggen in de Tarn) net de pesto heeft ontdekt.

11-LeCayrols-Hoofd
* Bar (zeebaars), Risotto au safrané et poivre, sauce au poivre
* Gambas, lentilles corail, curry écume de citronnelle, purée de patates douces.
Lekker, behalve die linzen, die leken wel gekookt in water met rauw currypoeder. Ik kreeg ze niet weg, brrr. De risotto was ook niet mijn smaak, die smaakte heel erg naar kaas. Maar mijn tafelgenoot vond het wel lekker.

13-LeCayrols-Hoofd
* Merlan de boeuf sauce roquefort, purée de patates douces et pommes de terre.
We vroegen hem “bleu” en kregen hem bleu. Helemaal goed. Verder niet erg bijzonder, gewoon goed & lekker.

Frankrijk

La Table du Sommelier (Albi & Gaillac)

Restaurant La Table du Sommelier in de Tarn. Er zijn er twee: een hippe, modern ingerichte met hippe jongens met beveiligingsoortjes in Albi en een minder hippe, oubollig pizzeriakelderachtige met degelijke bediening in Gaillac. Beide leuk, beide lekker. In Albi gingen we lunchen en later in Gaillac dineren.

15-Sommelier-wijn2
Ze serveren menu’s met bijpassende wijnen. Een menu met rode wijnen, eentje met droge witte, eentje met zoete, witte wijnen en eentje met wijnen uit de regio Gaillac.
De rode krijg je in een keer op een plankje geserveerd. De witte, die gekoeld moeten zijn krijg je per gang ingeschonken. Op de onderkant van de druiprondjes staat de wijn die in het glas is. Zo hoeven die arme obers je niks te vertellen over de wijn, het staat immers op dat papiertje. Het viel me ook in andere restaurants op, dat ze in Frankrijk minder te vertellen hebben over de wijnen die ze schenken dan in Nederland. Hoe zou dat nou komen? Iedereen weet het al? Of niemand die iets aan wil nemen van een ober? Ik vind het altijd wel leuk, zo’n inleidend verhaaltje bij een bijpassende wijn. Maar goed, hier stond dus op een papiertje wat het was en daar moest je het mee doen.

10-Sommelier-Aperitif
Een aperitiefje met truffellikeur, opgeleukt met een schijfje truffel. Aardig, maar ik vind die zoete aperitieven in Frankrijk eigenlijk nooit een succes. Doe mij maar een glaasje bubbels. Het brood was lekker.

12-Sommelier-Voor
Ik had een ceviche die taai was en niet fris of zuur maar zoetig van de kokosmelk. De pinda’s vond ik er niet bij passen. Het zag er allemaal mooi uit, maar ik vond het niet zo lekker. De mais-kokos-mousse vond ik leuk, dat wil ik wel eens namaken. De rechtopgezette wiebertjes van snijboon waren lekker knapperig. De kippenhartjes waren lekker, op een bedje van een of andere kool en een idioot grote tuile. Verder niks mis mee. Leuk en lekker.

13-Sommelier-Hoofd
Mijn lief had dat opgewarmde, gegaarde blokje lam. Dat had heel lekker kunnen zijn, hij vond het ook niet vies, maar het was compleet uitgedroogd. Ik zou het teruggestuurd hebben, maar goed. Ik at de zeekat, die was heerlijk mals, echt ongelofelijk mals. Jammer dat de grillstrepen erg bitter en verbrand smaakten, maar toch was ik er blij mee. Het kwam met wat wij kennen als aubergine kaviaar, alleen dan gemaakt van courgette.

14-Sommelier-Dessert
Het dessert bij het rode-wijn-menu was uiteraard chocolade. Met mousse van kersen, of zoiets. Ik had een dessert rond de abrikoos. Niet erg gedenkwaardig, de sorbet was een dieptepunt, die smaakte naar iets waarbij ze en de suiker en de vruchten zijn vergeten. Naar niks dus.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Hierna dus het diner bij de vestiging in Gaillac. We gingen voor een 5-gangen menu met bijpassende wijnen:

10-Sommelier-Voor2
Eerst wat hapjes, gevulde paprika met geitenkaas, een blini met iets, iets met ham. Niks memorabels, dus ik weet er ook niet veel meer over te vertellen. Daarna en flink stuk foie gras mi-cuit, altijd goed.

11-Sommelier-Hoofd
Het hoofdgerecht was een filet de canette. Na wat geheen en weer met de ober besloot ik die toch bleu te bestellen en dat was een goede keuze. Hij was lekker. Met heerlijk gegrilde aardappelen en andere knolgewassen, zwartgeblakerde lente-uitjes en girolles, vijgen, ik vond alles lekker.

13-Sommelier-kaas-en-desserts
De kaas was een enorme domper, echt suffer dan suf. Ik zou durven beweren dat je ze allemaal ook hier bij de Albert Heijn kunt krijgen. Nee, dat was een gemiste kans.
Het dessert was okay: een fondant au chocolat noir en een vijgendessert waarin de vijg niet echt de hoofdrol leek te hebben.

Al met al lekker gegeten.

Frankrijk

Cascarbar (Albi)

10-Cascarbar

Restaurant Cascarbar waarschuwt op hun menukaart dat ze niet pretenderen sterrenchefgerechten te serveren en dat doen ze ook niet. Toch doen ze wel hun best iets bijzonders op tafel te zetten. Het liefst in de vorm van vele kleine hapjes, maar er is ook gewoon een menu. Waarbij het voorgerecht en het nagerecht wel uit een triootje bestaat, maar het hoofdgerecht gewoon “normaal” is.
Wij hadden vooraf wat Indiase pakora-achtige gefrituurde hapjes, Vietnamese loempiaatjes en een soort van “kaviaar” van courgette met crumble on top. Niet echt lekker, maar ook niet vies en wel leuk gedaan. Ik had als hoofdgerecht Suprême de Poulet mariné au thym, Coulis de Poivrons, Polenta au Basilic et Fenouil mariné en mijn vriend bestelde Gigot d’Agneau Ail et Romarin Risotto de Févettes et Chorizo. Eerlijk, degelijk, best lekker (behalve die polenta, maar dat ligt aan mij, daar was niks mis mee). Het nagerecht bestond uit Crème brûlée au Safran, een droge cake met lekkere limoensiroop (Moelleux Citron vert, Gelée Mojito) en een soort apple crumble. We waren een beetje verwend met de mooie restaurantjes achteraf met prachtige terrassen en dito uitzicht en vonden dit een beetje behelpen, die tafeltjes dicht op elkaar in een nog nagloeiende, drukke winkelstraat, maar toch is dit restaurant een aanrader.

Frankrijk

Lou Cantoun (Cestayrols)

10-LouCantou-1
Op onze laatste avond reden we naar restaurant Lou Cantoun in Cestayrols. Heel mooi gelegen in een lieflijk dorpje met fijn terras met uitzicht op een kerkje in maanlicht en een gezellige poes die rondloopt. Twee supervriendelijke jongens in de bediening die het je graag naar de zin willen maken. Een beperkte kaart, maar alles kraakvers en met liefde gemaakt. Vooraf de Saumon mariné, câpres et poivrons en als hoofdgerecht de Magret de Canard sauce foie gras.

10-LouCantou-2
Beide een verschillend nagerecht. Ik had de Duo de chocolat Macaé et Kalingo en hij de Café gourmand (assortiment de petits desserts). Alles heerlijk, behalve het decoratief uitgedroogde schijfje gourd op de eend, dat was zelfs ronduit vies. Maar je snapt dat als dat het enige is, de maaltijd dus erg geslaagd was.

Frankrijk

Restaurantontwijktips voor Frankrijk

10-HostellerieDuParc2
Tip 1: Krijg je een oubollige amuse van bladerdeeg met kaas kijk dan of je er nog vandoor kunt gaan. Dit wordt niks meer.

Bovenstaande was bij Hostellerie du Parc in Cordes sur Ciel, Frankrijk. Enige positieve was dat we lekker buiten zaten, dat het ook echt de klassieke keuken was, dat veel gerechten ouderwets aan een extra tafeltje vanuit de pan of cassoulet uitgeserveerd werden en dat de vrouw die ons bediende erg aardig was. Maar de gebakken foie gras was zo groot als een grote kipfilet en jammer genoeg ook zo gaar, overgoten met een donkerbruine, vette saus die gewoon niet lekker was. Daarna kregen we een flink stuk gebakken tarbot, jammer genoeg verdronken in een Champagnesaus die alleen naar bloem smaakte. Het hoofdgerecht was zwezerik, heel veel zwezerik, niet knapperig gebakken maar zompig met heel veel vette drelletjes, velletjes en zeentjes, verstopt in een ondefinieerbare saus die het er niet beter op maakte. Daarbij een bordje met een tomaat uit de oven, een dubbelgebakken soufflé-achtig ding, een quenelle lijmachtige aardappelpuree met stukjes en nog een stukje artisjok uit de oven (of zoiets, ik herken het niet meer op de overigens falikant mislukte foto’s. Zelfs de camera was dus in protest). De kaas ging niet meer lukken en het dessert (wat in Frankrijk eigenlijk vaak de beste gang is) was ook al niks bijzonders, ijs, een smoothie en een stukje appelgebak.
Een van de grootste dieptepunten van deze, maar ook andere vakanties. Mijn tip als je er toch terecht komt: neem zoiets basics als de cassoulet.

10-VieuxCordes-VoorEnHoofd
Tip 2: Restaurants in toeristenplaatsjes voor bejaarden.

Nee, ik weet het eigenlijk niet, hoe je dit kunt voorkomen. Dit was in restaurant L’Hostellerie du Vieux Cordes in Cordes sur Ciel, blijkbaar ooit een goed restaurant, maar dat is het zeker niet meer. De geitenkaas van de salade chèvre chaud was niet warm maar ijskoud, alsof die voor de vorm ’s middags al in de oven had gestaan. Wat best eens zou kunnen gezien het binnen een minuut na bestelling op tafel leek te staan. Mijn tartaar op zijn Italiaans als voorgerecht bleek dezelfde als de tartaar van het hoofdgerecht, alleen werd die met friet geserveerd en wat vette blaadjes eikenbladsla. Wel lekker trouwens, met veel maakmakers als pesto, ui en kappertjes. Mijn gebakken foie gras was heerlijk, de saus niet, en de notenrisotto smaakte naar water en karton. Die was echt niet te eten, zoals die meestal niet te eten is in Frankrijk. Voor het dessert hebben we vriendelijk bedankt. Afijn, vergane glorie, gemakzuchtige koks, voor dat geld (ook al is het niet zo heel veel) eet ik liever een boterham.

PS. En ja, dat is ketchup, daar naast de tartaar.

Frankrijk

Auberge du Roc in Saint Pompon (Dordogne)

Restaurant Du Roc

Nu eens geen menu, want daar hadden we geen zin in. We bestelden à la carte.

Beide als voorgerecht:
Foie gras de canard poêlé, aux fruits cuisinés € 15.00

En samen als hoofdgerecht:
Aiguillettes de canard € 12.00
Omelette aux truffes € 14.00
Fricassée de cèpes € 10.00

Toe, samen een stuk:
Gâteau aux noix du Périgord € 4.00

Te drinken:
Mont Monbazillac € 2.70 p/glas (voor bij de foie gras)
Pécharmant, Château Champarel 2002 € 20.00

De foi gras was okay, van binnen nog zacht/rauw. Beetje een overdaad aan fruit (gebakken appel, abrikoos en vijgenjam), niet in verhouding tot de kleine stukjes foie gras, maar dat kon de pret niet drukken. De aiguilettes (wij noemen dat in Nederland sinds kort de haasjes, het zijn die smalle flutstukjes aan een filet) waren zoals wij hier thuis zeggen “de tyfus gebakken”. Eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ze niet gortdroog waren, maar ervan genoten heb ik niet. De bijgeleverde pommes de terre Sarladaises waren alleen maar vet en zoet, die heb ik laten liggen. De omelet was ook niet wat je zou verwachten van een Franse kok. Mijn moeder bakte ze vroeger ook zo: goed gaar. Er was geen smaak van truffel aanwezig, maar dat kan waarschijnlijk ook niet in deze tijd van het jaar. Ik zou adviseren het van de kaart te halen. De gebakken paddestoelen waren goed! De taart was oneetbaar smerig. Je zou kunnen denken dat rauw beslag best lekker kan zijn, maar ik kan je vertellen, rauw notenbeslag is vies. En oja, de Pécharmant uit 2002 kwam toch uit 2010.

Ik kan me voorstellen dat je hier hartje zomer, buiten onder het afdak, met uitzicht op een weiland heerlijk eet, maar in juni, binnen, met nog èèn andere tafel bezet en alle gangen een beetje aan de kleine of rauwe of overgare kant niet zo.

Restaurant: Ferme Auberge du Roc (website & menukaart)
Adres: Philippe Lapeyre, 24170 Saint Pompon

Cuisson van het eten bij Auberge Du Roc