Ivy

Restaurant Ivy

Het restaurant

Ivy
Lloydstraat 294, 3024 EA Rotterdam

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 Het Menu

Digitale menukaart bij Restaurant Ivy

Het menu werd gepresenteerd op een soort digitale fotolijstjes. Er valt niets te touchen, scrollen of enteren, dus ja, het was een digitaal fotolijstje. We konden kiezen voor het volledige 7 gangen of een gestript 5 gangen menu. Maar wij wilden natuurlijk niks missen, “doe ons maar de 7 gangen!”. (85€)

Er schijnt trouwens wel een à-la-carte menu te zijn geweest, maar of ze besloten die dag alleen menu’s te serveren (en daarom dus het digitale menu op euh foto-stand te zetten) of de ober vergat het ons te vertellen. Net zoals hij vergat te vragen wat we bij het eten wilden drinken. Maakt niet uit, we zouden evengoed voor het 7-gangen menu zijn gegaan en bij het eerste gerecht werd er alsnog heel rap het eerste wijntje van het wijnarrangement (55€) ingeschonken. No harm done.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Knabbeltje

Foccacia knabbels bij restaurant Ivy

Dunne sneetjes  geroosterde focaccia met kummel, zwarte peper en sommigen ook met parmezaanse kaas. Lekker. Deed het goed bij het glaasje champagne (Ruinart) dat we als aperitief dronken.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Amuse I

Olijvensorbet met tomaat bij restaurant Ivy

Zacht, romig ijs van zwarte olijven. Op een gepofte tomaat met tomatensap. Zo mooi dat je bijna denkt dat het heel normaal is, olijvenijs en gepofte tomaat.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Amuse II

Komkommer & meloen BBQ spiesje met aïoli  bij restaurant Ivy

 

Een gebbqt spiesje van komkommer en meloen. Daarbij een tuutje met Spaanse aïoli. Het Spaanse zit ‘m in de aardappel en safraan. Naast dat er natuurlijk knoflook in zit.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Amuse III

Piccalilly Sorbet amuse bij restaurant Ivy

Piccalilly sorbet in een hoorntje van tomaat, gedoopt in zoethout-creme en “knettersnoep” (stardust candy in het engels). 

Deze amuse werd tegelijk geserveerd met de eerste gang. De piccalilly sorbet is niet alleen om je vingers bij af te likken zo lekker maar is een briljante manier om je helemaal startklaar te maken voor de eerste gang.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Eerste gang: Kreeft
Kreeft, zeebaars, artisjok à la barigoule, artisjokkenvocht, olijfolie en limoenzest.

Niet gefotografeerd! :(

Het was een diep bord met een zacht, sappig stukje zeebaars met de huid, een segmentje kreeft en wat partjes artisjok à la barigoule. Aan tafel werd daarover een bouillon gegoten (die waarin de artisjokken werden bereid, daar had de ober een mooi woord voor dat ik prompt ben vergeten). Daarbij was het de bedoeling dat er een pittige olijfolie over gegoten werd en een limoentje geraspt. Jammer genoeg was de olijfolie bij mij net op. Ik kreeg nadat ik opmerkte dat er werkelijk niks uit de fles was gekomen nog net 1 drupje (letterlijk) en met de limoen was de ober zo karig dat ik ‘m niet geproefd heb. Best gezellig, dat obers sauzen en bouillons aan tafel op je bordje schenken, maar de olie en limoen zou ik als kok toch liever zelf even doen want ik kan me voorstellen dat die een functie hadden. Evengoed was het een lekker gerecht, alleen een beetje saai.

Bijpassende wijn: Sauvignon Blanc, Nobilo Regional Collection, Marlborough, New Zealand, 2007

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Tweede gang: Kabeljauw

Gamba, champagnegelei en kabeljauw bij restaurant Ivy

Tartaar van gamba, gambachipje, champagnegelei en kabeljauw

Dit was natuurlijk niet saai. Een gamba-chipje op gamba-tartaar! Je moet maar durven. De tartaar was heerlijk, het chipje was in mijn geval niet goed gelukt en ik zat echt met stukjes schaal in mijn kiezen. Maar goed, het idee was leuk, ik kan dat wel waarderen. Wat ik alleen niet snapte is dat het geheel op een warm bordje werd geserveerd. Dat verwacht je niet bij tartaar van rauwe gamba. En de champagnegelei in het midden leek me ook lekkerder koud. Nu smaakte het naar appelmoes. Niet vies, maar ja, verwarrend. De kabeljauw had van mij weggelaten mogen worden. Ik ben al geen fan van kabeljauw, maar zo’n melig stukje zonder saus, zonder smaakmaker, zonder iets, ik snapte er echt niks van. De gamba en de champagnegelei bij elkaar was voor mij mooi genoeg geweest.

Bijpassende wijn: Pino blanc, Trimbach, Alsace, Frankrijk, 2006

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Derde gang: Coquille

Jacobsmossel met pompoenfudge bij restaurant Ivy

Gegrillde coquille op pompoentoffee met pecorino en jabugo ham.

Dit is echt de specialiteit van de Chef. En ook al at ik het al 2 keer eerder (in zijn vorige restaurant in Asten) en ben ik normaal gesproken niet van de herhaling, hier verheugde ik me op. En niet ten onrechte. Ik vind het werkelijk zo briljant, zo bijzonder, zo lekker! Wat ik ervan begrepen heb wordt de pompoen (als ik me niet vergis samen met rozemarijn ) eerst op lage temperatuur en heel lang gegaard. Daarna gepureerd, gemixt met boter en op een bakplaat (een beetje als Zeeuwse babbelaars, zo zie ik dat voor me) verwarmd en bij elkaar geveegd, waardoor de massa gaat indikken en carameliseren.  En deze rare, vreemde, zoetige substantie combineert perfect met de zachte, vettige structuur en de zoetige smaak van de coquille. Ik kan er echt niet over uit hoe lekker ik dit vind. De eerste keer serveerde hij het met wat wintertruffel bovenop, de tweede keer overtrof hij dat door het te serveren met Vacherin Mont d’Or (!) en nu was het peccorino en jabugo ham. Ik heb het schaaltje alle keren uitgelikt.

Bijpassende wijn: Pomino bianco, Castello di Pomino, Chardonnay & Pinot Bianco, Italië, 2007

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Vierde gang: Oester

Beetroot sorbet met oester en appel bij restaurant Ivy

Een soort sorbet-slurry van rode biet met gepocheerde oester en kleine blokjes granny smith.

Ik denk dat het gerecht beter “rode biet” had kunnen heten, want nu verwachtte ik oester en die was eigenlijk niet goed terug te proeven. Er zat er denk ik ook maar eentje in, een dikke in 3 stukken. Het rare is dat het gerecht daardoor in eerste instantie een beetje teleurstelt, terwijl als je dit tussengerecht gewoon ziet als een soort spoom van rode biet, met een accentje van oester, dan is het heel erg lekker en bijzonder.  Wij zeggen hier thuis altijd dat rode biet het enige is dat we niet lusten, maar dit was heerlijk. Een perfect tussengerecht. En net als met het olijvenijs op de gepofte tomaat smaakt het niet raar of vergezocht maar volkomen vansprekend en lekker. En dat is het bijzondere van zulke combinaties, ze smaken meteen “klassiek”.  

Bijpassende wijn: Champagne Ruinart

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Vijfde gang: Zwezerik

Zwezerik, mosselen, ui en kerrie bij restaurant Ivy

Krokant gebakken zwezerik, gefrituurd uienringetje, mosselen, kerrieschuim, uiencompote en uienzalfje. 

Ik begreep dat de zwezerik eerst was gekoeld met vloeibare stikstof om daarna krokant te bakken. Die stikstof zou ervoor zorgen dat de structuur meer vlezig werd. Ik heb niet zo heel veel ervaring met zwezerik, vind het eigenlijk altijd wel lekker. Zo ook deze. Of de structuur nu anders was kon ik echt niet zeggen. Het grappige was natuurlijk de combinatie met mosselen, ui en kerrie. Krachtige, sterke smaken (“wham in your face”) die je niet zo gauw in dit soort restaurants zou verwachten en daarom vond ik het extra leuk. Het deed me een beetje aan “fastfood” denken, de smaak van gefrituurd vlees, kerrie en ui. En dat bedoel ik niet oneerbiedig, eerder het tegenovergestelde. Knap en gedurfd.

Bijpassende wijn: Domaine Camp Galhan Amanlie, Duché d’Uzès, Frankrijk, viognier & roussanne, 2007

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Zesde gang: Ossenhaas

Simmenthaler ossenhaas met kummel en radicchio bij restaurant Ivy

Simmenthaler ossenhaas, eigen jus, kummelsaus, aardappel, radicchio en pastinaak.

Ik weet dat tegenwoordig veel chefs (op tv althans) hun neus ophalen voor ossenhaas. Het zou het minst smakelijke stukje van het rund zijn. Nou, toch niet dit stukje! Op extreem lage temperatuur gegaard (48°C! ik vergis me niet, de ober zei het echt, 48°C!) en overgoten met “zijn eigen jus” op 60°C. Ik ben een echte roodvlees-eter en vond het heerlijk. Geserveerd met een sausje op basis van crème fraîche en kummel. Heerlijk, heerlijk, heerlijk. Erbij een opgeblazen aardappelschijfje en wat radicchio die ik wel kon waarderen (beetje bitter en zoutig, lekker stoer bij de ossenhaas). Wat er onderop zat weet ik niet meer zeker, ik geloof pastinaak.

Bijpassende wijn: Dos Valencia, Rafael Cambra, Spanje, 50% cabernet sauvignon & 50% cabernet franc, 2006

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Zevende gang: Chocolade

Chocolade dessert met zoete aardappel en bleekselderij bij restaurant Ivy

Chocola, drie keer. Met gezouten bataat en bleekselderij.

De wijn had zijn werk ondertussen gedaan en zoals gewoonlijk kan ik me het dessert ietsiepietsie minder goed herinneren dan de rest. Ik gok op “delice en sorbet” van chocolade op basis van 66% cacao.  Knap gemaakt, want romig als roomijs, maar zonder room. Met gezouten zoete aardappelchipjes en gekonfijte (?) bleekselderij. Dat eronder herken ik niet. Chocola zal het zijn. Ik ben niet zo van de toetjes, maar vond het toch lekker. De bataat en bleekselderij lijkt vreemd en is uiteraard bijzonder, maar smaakte wederom alsof het een volkomen normale combinatie is.

Bijpassende wijn: Domaine Sarda-Malet La Carbasse 2003 (grenache noir)

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Verfrissing

Opfrisdoekje bij restaurant Ivy 

Voor de koffie werd geserveerd kregen we aan tafel dit strak opgerolde doekje aangeboden. Overgoten met heet, fris geurend water zette dat enorm uit, als een marsmellow in de magnetron. Het duurde even voor we ons realiseerden dat het niet om op te eten was. Grappig.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Koffie

Koffie met Friandises bij restaurant Ivy

Bij de koffie kregen we dit tribuuntje met lekkers.  Appel & peer sorbet bovenin. Onderop madeleines met lavendelcreme. Aan de andere kant lagen macarones en twee stukjes “plaatcake” met een krokant suikerlaagje.  De bonbons kan ik me niet herinneren en de lepeltjes eigenlijk ook niet. Volgens mij was het iets lekker taaiigs, nootachtig.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Conclusie

Ik at twee keer eerder bij François Geurds (dat was nog in Asten, bij restaurant Puur). En beide keren was ik laaiend enthousiast. De piccalilly sorbet, de coquilles op pompoentoffee en alle andere gerechten die zo vanzelfsprekend lekker waren, terwijl het toch echt ingrediënten en/of combinaties waren die ik nooit eerder proefde. Ik vond dat hij de naam van het restaurant echt eer aan deed: puur koken. Niet alleen puur natuur & biologisch (beetje suffe, vaak lege modewoorden) maar vooral puur qua smaak. Niet teveel op je bord. Als een schilder die met een paar vegen van zijn kwast al een briljant portret neer kan zetten. Dat is een kunst, met zo weinig mogelijk poespas tot de kern komen.  

En toen zag ik ‘m bij De Wereld Draait Door. Hartstikke leuk natuurlijk, maar ik dacht meteen “ojee, nu verwacht iedereen dat ie daar à la Heston Blumenthal de meest geweldige gadgets en trucjes en poespas uit gaat halen en dat is vast niet de bedoeling”.

Maar toen las ik daarna allerlei interviews/artikelen waarin toch echt bewust die verwachting wel geschept werd. De moleculaire keuken op een niveau zoals we die in Nederland nog niet kennen. Een geurtafel, uniek in de wereld. Dus toen ging ik opeens toch ook iets anders verwachten. Circus en sensatie. En aan die verwachting werd niet voldaan. Dus op dat vlak kun je spreken van een teleurstelling. Wat vervolgens nergens op slaat, want ook al zie je het er niet aan af, het is evengoed wèl moleculair koken op het hoogste niveau. De ongewone smaakcombinaties die niet vreemd, maar vertrouwd en vooral lekker smaken. De perfecte sorbets (romig zonder room) die 25 jaar terug never-nooit-niet zo vol smaak gemaakt hadden kunnen worden.  Het vlees op een lage temperatuur gegaard, zodat smaak en textuur echt optimaal zijn. De pure smaken in het kerrie schuim, de uiencompote, gepofte tomaat, rode biet en niet te vergeten natuurlijk de pompoen! Allemaal niet mogelijk zonder de huidige kennis van de moleculaire keuken. Je ziet het er allemaal niet meteen aan af, maar je proeft het wel! En dat is (de) kunst.

Waren er minpuntjes? Ja, natuurlijk, we aten er de derde dag dat ze open waren voor publiek. Dan loopt nog niet alles op rolletjes. Maar voor een restaurant dat nog maar 3 dagen open is ging het verbazingwekkend goed. Er liep erg veel personeel en toch voelde het niet als een knipmessenbrigade. Integendeel, de sfeer was ongedwongen en prettig. Als je niet beter wist zou je denken dat ze al jaren met elkaar samen werkten. De akoestiek is ook goed. Een gezellig geroezemoes waarbij je je tafelgenoot prima kunt verstaan, maar niet wat er aan de volgende tafel gezegd wordt. Het is een mooi, modern en toch warm restaurant.

Mijn enige, echte punt van (opbouwende) kritiek geldt het wijnarrangement van 55 euro. Voor bijna 8 euro per glas bij 7 gangen kwam dat in de praktijk neer op een bodempje per glas. En ondanks dat ik alle wijnen heel erg de moeite waard vond is dat echt teveel geld. Misschien zou voor het 7-gangen menu een “proeverij-wijn-arrangement” met aangepaste prijs beter passen. (* zie naschrift)

En van de prijs van 16 euro voor een glaasje huis-champagne (maal twee, dus 32 euro) begin ik nu weer te koken van woede. En dat wil ik niet, want het eten was subliem, de wijn was subliem, de sfeer was subliem, alleen de rekening was kut. En goed, nu dat hoge woord er dan toch uit is: ik vind 9 euro voor een kopje koffie ook niet kunnen. Ongeacht de friandises die erbij geserveerd worden. Het zijn dingen die je in goed vertrouwen bestelt.  

Jammer dat ik zo eindig? Ja, maar zo voelt het ook. Jammer. Morgen ga ik alles nog eens terug lezen en de laatste alinea gewoon overslaan. De rekening verscheuren en alleen naar de foto’s kijken. :)

 

Naschrift (dd 8 maart 2009)

Voor wie de comments hieronder niet allemaal doorleest even deze toevoeging: Ivy heeft ondertussen de prijzen en/of hoeveelheden van de wijnarrangementen aangepast en een speciaal bob- aka proeverij-wijnarrangement ingevoerd.

Advertenties

24 gedachten over “Restaurant Ivy

  1. Ik lees hem morgen ook nog eens. Even laten bezinken. Ik begrijp je laatste alinea wel en ondanks alle heerlijkheden is het toch heel gewoon niet leuk. Maar, tot morgen.

  2. Het verfrissingsdoekje had ik ook, in het restaurant van het Guggenheim in Bilbao (niet gerecenseerd), schiet me nu te binnen. Ik lees toch nogal wat foutjes als ik zo vrij mag zijn. Nu kunnen en zullen dat best aanloopdingetjes zijn, maar olijfolie die op is (niet nog een flesje?) en te weinig limoen of stukjes schaal in je mond en rauwe vis op een warm bord, vind ik toch best veel steekjes. Het coquillegerecht klinkt geweldig, evenals het vlees. De friandises zien er wonderschoon uit. Nou ja, ik ben er in mei, dan kan ik zelf oordelen.

  3. Wat een geweldig geschreven recensie (én foto’s) van dit restaurant bezoek! Jammer dat er toch een beetje een nare nasmaak is vanwege sommige absurde prijzen.
    Misschien geen gek idee om een linkje van deze recensie naar het restaurant te sturen.. de mening van de klant lijkt me toch interessant.

    Leny (Miss A.)

  4. O wat gaaf! Geweldig spannende smaken en combinaties heb je gehad! Even niet meer kijken naar de rekening. Over 2 maanden ben je de rekening vergeten maar zijn de smaken blijven hangen in je hoofd en daar heb je dan altijd plezier van…

  5. @ Leny. Als ik ze een linkje zou sturen moeten ze er iets mee en dat hoeft van mij niet. Gewoon volgende keer beter. :)

    @ Kattebelletje, dat is ook de lol van foto’s maken en de herinnering uitschrijven, dan kun je er extra lang van nagenieten. Want er komt op zo’n avond bij zulke restaurants zoveel op je af dat je vaak dezelfde avond de helft alweer vergeten bent.

  6. Het fijne van dit soort verhalen bovenstaand is dat ze veel te lang zijn en dus niet leest. Zeg wat je zeggen wilt: hou het kort.
    Wat me opvalt over de schrijver dat ik geen letter lees over wat voor wijnen. Zoals (bijna) alle restaurantschrijvers. Wijn is een onderdeel van het geheel. En niet voor 10 % of nog minder maar een volwaardig onderdeel. De gerechten worden tot in detail besproken, dan is “subliem” te mager. Is schrijven over wijn nou echt zo eng?

  7. Hi Frans. Ik vind het helemaal niet erg hoor, als je het niet leest. Je mag gerust alleen de plaatjes kijken. Dat ik niet meer over de wijnen te schrijven heb is inderdaad jammer. Vind ik ook, ze verdienen meer aandacht, maar ik kan ze me gewoon niet goed genoeg herinneren om er iets zinnigs over te kunnen schrijven. En ja, het is eng. Ik zou niet veel verder komen dan te zeggen dat de sauvignon blanc heel lief naar lychees smaakte en “mooi” bij de zeebaars en kreeft paste. En ja, nee, echt, ik weet het gewoon niet meer zo goed.

    Een notitieboekje meenemen is wel een optie, heb ik wel eens gedaan, maar dan nog zou ik het eng vinden veel over de wijnen te schrijven. Bovendien, het is al zo’n lang verhaal! ;)

  8. Beste Robin,

    Wij , 2 enthousiastelingen vonden het zeer informatief en leuk onderhoudend geschreven. Voor ons was dit het eerste stukje van jou wat we gelezen hebben, en onze vraag is heb je er nog meer.

    Als ik in Nl. had gewoond was ik na jou stukje direct gaan eten in Ivy, alleen het wijnarrangement zou ik weglaten. Prijs vinden we te hoog, ook voor de koffie wordt een flink bedrag gerekend, maar als ik zie wat voor friandises er geserveerd worden is het geen belachelijke prijs. Wel vraag ik me af als je nog een kopje koffie durft te bestellen, of er nog een hoofdprijs van 9 euro opstaat.

    Lef heeft deze chefkok wel en ik bewonder hem dan ook zeer, en zou willen dat ik dezelfde mogelijkheden had.

  9. Je hebt zelfs grote kans dat het tweede kopje niet in rekening wordt gebracht en in ieder geval geen 9 euro zal kosten. En naar wat ik begreep van andermans ervaringen (waarschijnlijk met minder gangen?) worden de wijnglazen ruim gevuld en aangevuld indien nodig, waardoor de prijs-kwantiteit-verhouding ook veel beter is natuurlijk. Maar ja, wij kregen dus echt bodempjes die dag.

    Tot nu toe zette ik alleen de foto’s van zo’n etentje met mijn commentaar op flickr. Maar dat is een beetje onoverzichtelijk en het is gewoon fijner om alles in 1 oogopslag te kunnen zien en lezen, vandaar dat ik van plan ben wat vaker een stukje over onze restaurantervaringen te schrijven. Maar niet te vaak en niet altijd zo uitgebreid, want er gaat toch meer tijd in zitten dan ik zou willen. ;)

    Maar als je erg nieuwsgierig bent kun je hier door wat oude foto’s en commentaren heenklikken, bijvoorbeeld: El Bulli, El celler de can Roca of Arzak.

  10. Geachte Robin en andere lezers van deze blog,

    Allereerst wil ik u bedanken voor uw review/recencie van uw bezoek aan Ivy. Ik ben Joost Maarschalkerweerd, 1 van de eigenaars. Ik vind het erg belangrijk wat mijn gasten van hun bezoek aan Ivy vinden.
    Dit nemen we in overweging en we nemen zonodig aktie om de ”Ivy ervaring” te verbeteren.
    Ons streven is namelijk om een ieder een superbeleving te bezorgen.
    Daarbij zijn een boel elementen van belang; zoals oa kwaliteit van de gerechten, wijnen en bediening, daarnaast de entourage en last but not least de prijs-kwaliteit verhouding.
    Vandaar dat we de een aantal prijzen hebben verlaagd, want die stonden inderdaad te hoog.

    Onze huischampagne is Ruinart brut, een zeer mooie hoogwaardige champagne uit Rheims.De prijs hebben we verlaagd naar 14,5 euro

    Wijnarrangementen zijn allen in prijs verlaagd en hoeveelheden in het glas zijn aangepast/verbeterd
    Tevens hebben we een bob-wijnarrangement, wat natuurlijk ook gebruikt kan worden als wijn-proefarrangement
    koffie kost 3 euro, friandises 6 euro. Er wordt nu aan de gast gevraagd of deze wel of geen friandises blieft.

    Verder kan ik zeggen dat de kinderziektes, zoals met een lege fles olijfolie naar tafel (en zo zijn er nog veel meer in de eerste dagen) inmiddels verholpen zijn.

    Geachte Robin,
    Ik hoop u in de toekomst nog eens in Ivy te ontvangen en hoop dan het ongemak van de bovengenoemde te hoge prijzen in de eerste dagen van opening met u goed te maken.

    met vriendelijke groet,

    Joost Maarschalkerweerd

  11. Dat ongemak is bij deze natuurlijk al helemaal goedgemaakt en we zullen zeker nog wel vaker bij Ivy gaan eten. Dat waren we zonder de prijsaanpassingen ook al van plan hoor, maar nu natuurlijk helemaal. Echt top.

  12. Leuk! Ik ben ook benieuwd en zal je blog in de gaten houden. Ik zag toevallig vandaag dat de prijzen verhoogd zijn. Maar 95 euro voor 7 gangen is nog steeds goed waar voor je geld. Heb er alle vertrouwen in dat je zult smullen. :-)

  13. Hallo, ik had je bericht al gelezen voor ik er naartoe ging. Bij ons was het eten hetzelfde en allemaal heerlijk maar dezelfde bummer met de rekening: we moesten naast de cadeaubon van € 272 voor 2 keer 7-gangen diner en 2 keer wijnarrangement (prijs is overigens verhoogd, 7-gangen diner is nu € 95) waarvan wij dachten dat die het hele bedrag zou voldoen, nog eens € 80 betalen voor: 2 champagne, 2 water, 2 koffie en friandises. Niet normaal toch?! Na daarover te klagen (ben bij luxe restaurants zoals Librije en Beluga geweest dat je niet extra hoeft te betalen voor die extra dingetjes als je cadeaubon voor zoveel-gangen diner hebt) werd er niets aan gedaan. Later bleek dat dat 7 gangen menu dus duurder was geworden en we het extra bedrag hadden betaald terwijl onze cadeaubon toch echt goed was voor een diner plus wijn. Hierover nog gebeld, we krijgen die € 20 nu terug maar zijn echt behandeld als debielen. Qua service en klantgerichtheid dus echt totaal niet empatisch en helemaal niet goed. Ze zijn duidelijk nog LANG niet klaar voor een ster.

  14. Ik kan me inderdaad voorstellen dat als je een cadeaubon hebt voor eten & drinken het nogal een tegenvaller is als je alsnog 80 (!) euro moet afrekenen. Dat voelt dan niet echt meer als cadeau he?

    Maar ja, ik gok/hoop toch ook dat het nog steeds om “de nieuwigheid” gaat. Ivy begint meteen op een niveau/drukte/reputatie waar Beluga en de Librije langzamer naartoe hebben kunnen groeien. Ik kan me niet eens voorstellen hoe het is om in die gekte/hype te werken en dus krijgen ze van mij nog steeds “the benefit of the doubt”.

    En 1 tip: ik ga zo ongeveer 2 of 3 keer per jaar zo luxe uit eten, als een soort van hobby. En misschien omdat het geld me niet op de rug groeit ben ik nogal geneigd om die prijs-kwaliteit-verhouding erg in de gaten te houden. Maar sinds ik foto’s maak en er dus later nog eens terug naar kan kijken vervaagt de herinnering aan de rekening en wordt de herinnering aan het eten steeds sterker. Dan denk ik, “ojaaaa, dat was toch ook wel erg lekker, en die saus was echt bijzonder en dat was leuk en oooh ja, dat was ook mooi”. En ik denk dat dat toch ook wel belangrijk is, proberen dat geld te vergeten en alleen het eten te herinneren. En dan moet je toch toegeven, het eten bij Ivy is echt memorabel. En daar gaat het toch om, om het eten?

  15. Mag ik je bedanken voor deze mooie review met bijbehorende tekst en foto’s. Beiden een waar genot om te zien en te lezen.

  16. Ontzettend leuk jouw geschreven recensie. Weet je ook dat ik een soortgelijke recensies (maar dan minder in detail beschreven als het de gerechten betreft) heb gezien op de site van rotterdam.vorkje.nl? Er staan daar trouwens de laatste tijd heel veel geschreven recensies met geplaatste foto’s over restaurants als Amarone,Fuzia,Las Palmas,Asian Glories,Fred,Martini Bar en zelfs de Ivy. Ik las zelfs een recensie over die restaurants van Mijn Tent is Top,Moodz en Amiral en eentje in Zeeland die ik nog helemaal niet kende; De Vluchthaven. Jij bent toch niet stiekum aan die site verbonden he?

  17. Nee joh, ik ben geen recensent. Ik hou gewoon van lekker eten! En ik vind het leuk om later nog eens na te kunnen genieten. Misschien omdat ik alsmaar ouder en vergeetachtiger word. Maar bedankt voor het compliment!

  18. Meest uitgebreide recensie site die ik ken Robin; met foto’s nota bene! Haalt wel de spanning een beetje weg maar is zeer informatief en fungeert als plezante appetizer! Ik ga binnenkort naar Ivy en vroeg me af of het ook mogelijk is in plaats van een wijnarrangement twee mooie wijnen (wit en rood) van de wijnkaart te kiezen en die de avond door te drinken. Daarmee drink je wijnen die je aanspreken in de gewenste hoeveelheid en betaal je ook niet het volle pond voor de BOB.

  19. Bedankt Jan! Misschien moet ik bovenaan een spoiler alert zetten, voor wie er nog gaat eten en verrast wil worden. ;-)

    Op je vraag over een speciaal wijnarrangement van maar 2 wijnen kan ik je geen zinnig antwoord geven, ik zou zeggen, gewoon ter plekke even vragen. Wie weet valt er iets te regelen. Maar ik zou dat zelf echt noooit doen hoor. Het voordeel van zo’n arrangement is nu juist dat je bij elk gerecht een passende wijn krijgt, iets wat anders alleen maar zou kunnen als je met een enorm gezelschap bent. Als je een wijn uitkiest enkel op de wijn, dan kan je volgens mij beter een fles van de kaart nemen, toch? Dat is altijd nog goedkoper.

  20. Robin,

    Ik bedoelde inderdaad van de wijnkaart ja. Met die smakenexplosie bij Ivy zou een verschillende wijn per gerecht een beetje overdone kunnen overkomen terwijl twee goede wijnen wellicht als rustige stabiele basis kunnen fungeren. Ik beslis ter plaatse, mede afhankelijk van het advies. Bedankt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s